Mësim nga ‘incidenti’ në Kumanovë, pse po ‘fajësohet’ Dimitrievski e tjerët jo!?

Akuzat ndaj kryetarit të komunës së Kumanovës, Maksim Dimitrievski, se kinse ai rrezikoi me vetëdije shëndetin publik, po bëhen më të zëshme dhe më të forta, me praninë e tij në seancën e zgjatur të shtabit komunal të krizave, në të cilën morën pjesë edhe anëtarë nga qeveria, gjoja lejuan që virusi të përhapet. Sipas nenit 205 të Kodit Penal, ai duhej të mbahej përgjegjës për një krim kundër shëndetit të njeriut. Aleanca Shqiptare tashmë e ka kërkuar publikisht atë. Një ndjekje e ashpër ndaj Dimitrievskit po zhvillohet gjithashtu në rrjetet sociale, me aktivistët dhe përkrahësit e LSDM-së. Siç dihet, pas kësaj ngjarje, kryeministri Oliver Spasovski dhe tre ministra të tjerë (Venko Filipe, Bujar Osmani dhe Arber Ademi) hynë në izolim shtëpiak, pasi mësuan një ditë më vonë se kryetari i Kumanovës ishte pozitiv në Covid-19. Përveç anëtarëve të Qeverisë, në mbledhjen e Shtabit të Krizave në Kumanovë morën pjesë edhe kryetari i Komisionit për sëmundje infektive, Dr.Zarko Karaxhovski, por ai nuk përfundoi në izolim.

Por kush është me të vërtetë për t’u fajësuar dhe a është Maksi ai që duhet ‘vrarë’?

Kush kë e ftoi?

Lidhur me organizimin e ngjarjes në Kumanovë, seanca e shtabit komunale të krizave dhe konferenca për shtyp pas saj, kryetari Dimitrievski dhe Qeveria dolën me informata të ndryshme.

“Takimi në Kumanovë me zyrtarë qeveritarë nuk u mbajt me ftesën time, por me kërkesë të qeverisë. Informacioni se kontrollet shëndetësore të personave nga shtabi komunal i krizave janë kontrolluar vazhdimisht janë publike dhe janë të njohura për të gjithë anëtarët e qeverisë dhe institucionet e Ministrisë së Shëndetësisë në nivelin lokal. Takimi u zhvillua për një informim shtesë të Qeverisë dhe për hollësimin e situatës aktuale në terren, në lidhje me epideminë, të cilën ne e kemi treguar për javë të tëra. Të gjithë të pranishmit kanë pasur maska, përveç në momentin kur kryeministri teknik Oliver Spasovski dhe unë po jepnim deklarata për mediat, por ne mbajtëm distancën e rekomanduar”, tha Dimitrievski.

Përkundër kësaj, Qeveria thotë: “Qeveria e RSM, me ftesë të kryetarit të komunës së Kumanovës, Maksim Dimitrievski dhe shtabit komunale të krizave, vendosi që të jetë pjesë e takimit të tyre në nivelin më të lartë, të jetë në gjendje të njihet drejtpërdrejt me situatën, të marrë një brifing nga të gjithë personat përgjegjës mbi gjendjen e popullatës. Konferenca për shtyp u kërkua dhe u organizua nga autoritetet vendore dhe ekipi teknik nga qeveria pas Kryeministrit dha udhëzime për protokollin e mëposhtëm: dezinfektimin e parë të të gjithë hapësirës, vendosjen e mikrofonave, duke i kërkuar kameramanëve të pozicionohen në mënyrë të sigurt. distanca prej 3 metrash dhe të gjitha të veshur me pajisje mbrojtëse.

Në deklaratën e tij të fundit në një konferencë për shtyp, kryeministri Oliver Spasovski nuk pranoi të sqarojë dilemën se kush kë e ftoi në Kumanovë, duke thënë se kjo do të hedhë dritë në hetime. Kryetari Dimitrievski për Plusinfo tha:

“Kryeministri Spasovski njoftoi vizitën e tij përmes një telefonate, në një linjë të hapur telefonike, me tre persona të tjerë që ishin dëshmitarë të bisedës. Për më tepër, unë kisha komunikuar përmes shkresës zyrtare me qeverinë . Ekzistojnë gjithashtu prova konkrete që ai organizoi konferencën për shtyp, duke raportuar nga Qeveria për të gjitha mediat. Shtabi komunal për takimin me gazetarët dha vetëm mbështetje logjistike.

Si vendoset maska mbrojtëse?

Nga fotot dhe regjistrimet video nga vetë ngjarja, duket qartë se përveç Dimitrievskit, ndërsa po fliste, Kryeministri Oliver Spasovski nuk mbante maskë mbrojtëse. A konsiderohet maskë pjesë e asaj që qeveria “protokoll” e quan “pajisje mbrojtëse”? Nëse konsiderohet, do të thotë që Kryeministri nuk ka respektuar masat e sigurisë. A duhet të përgjigjet edhe ai?

Pyetje shtesë në lidhje me pajisjet mbrojtëse shtrohen nga të tjerët të pranishëm në seancë, në lidhje me disa komente të pretenduara të Dr. Zarko Karaxhovski gjatë takimit me shtabin. Për shembull, a është e vërtetë që Dr. Karaxhovski e vuri në dijeni drejtorin e spitalit, Snezana Zaharieva, sepse ajo u shfaq me një maskë mbrojtëse që mbron 24 orë, duke shpjeguar se nuk kishte nevojë për këtë? A është e vërtetë që në mbledhje ministri Venko Filipce erdhi me një vonesë të gjatë dhe veshi një maskë që mbron 48 orë, por nuk u paralajmërua?

Kur po flasim për maska ​​mbrojtëse, në videon nga seanca e shtabit së paralajmëruar nga Telma TV, ishte e qartë se Dr. Karaxhoski ishte duke vënë maskën mbrojtëse të ulur nën hundë dhe se ai vetëm mbulon gojën. A është kështu vendosja e maskës mbrojtëse?A ishte vërtetë qeveria “e befasuar”?

Por pyetja kryesore është nëse qeveria me të vërtetë ishte “befasuar” nga informacioni që Dimitrievski dhe anëtarët e shtabit komunal u testuan për Covid-19 dhe nëse po, si ta shpjegoni?

Nëse Komisioni për sëmundje infektive, i kryesuar nga Dr. Karaxhovski, është në koordinim me Institutin e Shëndetit Publik, si mund të ndodhë që një ngjarje e tillë të organizohej dhe të marrë pjesë pa e ditur se më 12 prill anëtarët e shtabit komunal u testua dhe më 15 prill, të gjithë punonjësit e Spitalit të Përgjithshëm të ISHP – Kumanovë dërguan mostra gjaku për testim në Institutin e Imunologjisë dhe Gjenetikës Njerëzore në Fakultetin e Mjekësisë në Shkup. Për më tepër, më 10 Prill, drejtoresha Zaharieva mori rezultat negativ.

Mbrojtje shumë më e rreptë se shtrigat e gjuetisë

Pretendohet se kryetari Dimitrievski, anëtarët e shtabit komunale të krizave, kryeministri Spasovski, ministrat Filipce, Osmani dhe Ademi nuk janë fajtorë për tërë këtë rrëmujë në Kumanovë. Faji qëndron në mungesë të protokolleve më të sakta dhe më të rrepta të mbrojtjes në situata të tilla.

Të gjithë e dinë që Kumanova është një nga pikat më të mëdha të krizës në vend. Komisioni për sëmundje infektive dhe kryetari Dr. Zharko Karaxhovski e dinin, ose duhej ta dinin, se ekzistonte një mundësi e madhe që ai dhe anëtarët e Qeverisë të vinin në kontakt me personat e infektuar gjatë vizitës së tyre në Kumanovë, pavarësisht nëse ata persona ishin testuar apo jo, pavarësisht nëse ato janë gjetur të jenë pozitive për Covid-19. Detyrimi i tyre ishte që të gjithë ata që binin në kontakt me ta të trajtonin si të infektuar. Kjo do të thotë dy gjëra. Ose ky takim do të zhvillohej përmes lidhjes elektronike, ose, nëse do të ishte tashmë e nevojshme të shkoni në Kumanovë, vizitorët duhej të mbanin pajisje më serioze mbrojtëse, të paktën si mjekët në Klinikën e Sëmundjeve Infektive në Shkup, të cilët mbajnë maska ​​dhe doreza dhe kostume mbrojtëse. Një pamje e tillë do të tregonte më shumë seriozitet në mesazhin për opinionin se situata në të gjithë vendin dhe veçanërisht në Kumanovë është shumë e rëndë.

Më në fund, edhe një detaj. Për dallim nga punët e zakonshëm, të cilët marrin një zgjidhje për izolim 14 ditor, nëse dyshojnë se kanë qenë në kontakt pozitiv me një person me Covid-19, kryetari i Komisionit për sëmundje infektive, Dr. Karaxhoski, nënshkroi vetëm një rekomandim për kryeministrin dhe ministrat, i cili madje nuk e thekson vetë-izolimin, por i këshillon ata “të kujdesen për shëndetin e tyre në periudhën e ardhshme dhe, nëse ndjejnë simptoma të frymëmarrjes, të testohen për Covid-19”.

Është mirë që kryeministri, ministrat dhe drejtori i spitalit të Kumanovës vepruan me ndërgjegje dhe u izoluan. Por ky “rekomandim”, nëse mund të quhet e tillë, nuk është serioz. Pavarësisht ndërgjegjes së zyrtarëve, autoritetet shëndetësore duhej të nxirrnin një vendim për dy javë izolim, ky është një standard i vendosur prej tyre dhe vlen edhe për personat që janë riatdhesuar në vend dhe vendosen në karantina shtetërore. Epidemia nuk bën diskriminim ndaj askujt, as pozitivisht as negativisht. Të gjithë jemi të ekspozuar ndaj tij.

Shembulli në Kumanovë duhet të jetë një mësim për të gjithë ata që organizojnë mbrojtje kundër pandemisë. Në vend të gjuetisë shtrigat, kërcënimit të akuzave penale, etj nevojitet një koordinim shumë më i madh ndërmjet institucioneve dhe protokolleve shumë më të rrepta për sjelljen e atyre që janë përgjegjës, me qëllim mbrojtjen e tyre dhe minimizimin e rrezikut nga ngjarje të tilla.

Kriza në Kumanovë nuk ka mbaruar. Përkundrazi. Megjithëse jam në izolim shtëpiak dhe jam duke pritur që familjarët e mi të testohen, vendosa t’i përkushtohem punës time, të vazhdoj organizimin e mbrojtjes së komunës nga epidemia. Nuk do lejoj që politizimi i çështjes të më ndalojë nga veprimi i tillë. Këtu kam frikë se po përgatitet një shpërthim edhe në Likovë, dhe ne si komunë duhet të ndihmojmë edhe këtu, duke mbrojtur veten dhe qytetarët e Likovës. Prandaj, aktivitetet e mia vazhdojnë pa ndërprerë, thotë Dimitrievski.